Hello! I love you. I love you all. But: what does it mean? Of course I am speaking about love. I am a women. I am so cis I haven't worn a pair of trousers in a year.

Mithu Sanyal spreekt in haar betoog over liefde in een politieke betekenis. Haar essay, op verzoek van Writers Unlimited geschreven als keynote speech voor het Winternachten festival 2021-programma #TheFutureIsFemale: The Female Convention, is een inspirerend en confronterend relaas van een gedreven onderzoeker vanuit haar zoektocht naar liefde als politieke kracht.
 
Het is aan ons. Dit eisen vrouwen in Polen en Turkije in hun protesten voor gendergelijkheid tussen man en vrouw, en voor betere bescherming tegen geweld. Regerende rechts-nationalistische politici in hun landen willen immers uit de zogeheten Istanbul-Conventie stappen. Dit mensenrechtenverdrag van de Raad van Europa is het eerste bindende instrument ter wereld om geweld tegen vrouwen te voorkomen en aan te pakken. Sommige regeringen twijfelen aan de ‘morele implicaties’ van deze belangrijke mijlpaal en menen dat deze zelfs ‘schadelijk’ is voor hun samenleving.

In The Female Convention gaven we een analyse van de demonstraties en een stem aan auteurs, kortom: we zetten de literatuur in om de conventie invoelbaar te maken en nieuw leven in te blazen. Dit was een programma met sterke vrouwen en politieke actualiteit onder leiding van journalist Nicole le Fever, en gemaakt door programmamaker en schrijver Meltem Halaceli.

Mithu Sanyal (Duitsland) is een cultuurwetenschapper, journalist en auteur die schrijft over seks, gender, postkolonialisme, macht en racisme. Haar dissertatie over de cultuurgeschiedenis van vrouwelijke geslachtsdelen verscheen als Vulva. Die Enthüllung des unsichtbaren Geschlechts (2009), een pionierwerk over dit thema. Sinds 1996 schrijft Sanyal features en hoorspelen voor de Duitse zender WDR, en publiceert ze essays en artikelen in onder meer The Guardian en een aantal Duitse magazines. In haar studie Vergewaltigung. Aspekte eines Verbrechens (2016, Engelse vertaling Rape. From Lucretia to #MeToo, 2019) toont ze dat denken over verkrachting een lange en opmerkelijk consistente geschiedenis kent. Haar romandebuut Identitti (2021) over identiteitspolitiek, gaat over een student en haar Postkoloniale Studies-docent die niet de persoon van kleur is die ze pretendeert te zijn.