(Zuid-Afrika) is de artiestennaam van rapper, schrijver, dichter, acteur en activist Simon Witbooi. Hij groeide in armoede op in Kaapstad, waar rap en hiphop zijn uitlaatklep werden voor de maatschappelijke ongelijkheid die hij om zich heen zag. Begonnen in het Engels, werd Afrikaans al snel de taal waarin hij zich uitdrukt. Met zijn optredens wil hij bruggen slaan tussen gemeenschappen en maatschappelijke Afrikaanse issues aan de kaak stellen. In 2017 verscheen zijn boek God praat Afrikaans, waarmee hij een lans breekt voor het Afrikaans als taal. Hij is ambassadeur voor de Afrikaanse Taal en Kultuurvereniging (ATKV) en gaat jaarlijks in samenwerking met de Universiteit Stellenbosch langs scholen voor het project Woorde Open Wêrelde (WOW). Hij is nazaat van Hendrik Witbooi, een van de grootste negentiende-eeuwse verzetshelden van de volkerenmoord door de Duitse kolonisator in Zuidwest-Afrika, nu Namibië.

is politicoloog. Hij is als universitair hoofddocent verbonden aan het International Institute of Social Studies (ISS) in Den Haag, een internationaal opleidings- en onderzoekscentrum voor mondiale vraagstukken dat onderdeel is van Erasmus Universiteit Rotterdam. Samen met zijn internationale studenten zoekt hij naar alternatieve wegen om politieke democratie van onderop te versterken. Hierbij zoekt hij voortdurend naar nieuwe vormen van onderzoek, waarbij 'story telling' een belangrijke methode is geworden.

(Kampala, Oeganda) groeide op in Oeganda en studeerde Creative Writing aan de universiteit van Lancaster in het Verenigd Koninkrijk, waarin ze ook haar doctorsgraad haalde. Voor haar doctoraalproject The Kintu Saga ontving ze de Kwani Manuscript Project in 2013. Deze prijs wordt uitgereikt aan nog ongepubliceerde manuscripten van Afrikaanse schrijvers. In 2014 verscheen het manuscript als roman onder de titel Kintu. Ze won diverse andere prijzen, waaronder de Commonwealth Short Story Prize in 2014 voor Let’s Tell This Story Properly en de Windham-Campbell Prize for Fiction in 2018. Haar werk kenmerkt zich door een mengeling van Oegandese orale verhaaltradities, volksverhalen, mythen, bijbelse elementen en geschiedenis. Ze woont en werkt in Manchester, waar ze Creative Writing doceert aan de universiteit.

(Kenya) is politiek wetenschapper en studeerde cum laude af in Politics and Development, volgde een postdoctoraal in Management of Health and Psychosocial Services in the developing countries, en heeft een diploma in Labour Studies and Management. Hij was onderzoeker aan het European Centre for Development Policy Management en het African Migration and Development Policy Centre in Nairobi, en aan het Transnational Institute in Amsterdam. Tot 2016 was Ong’ayo verbonden aan de universiteit van Utrecht, op dit moment is hij onderzoeker bij de faculteit Cultuurwetenschappen aan de Tilburg School of Humanities and Digital Sciences. Hij houdt zich vooral bezig met politieke ontwikkeling, migratie en politiek binnen de Afrikaanse diaspora. Ong’ayo zit ook in de commissie voor ontwikkelingssamenwerking van de Adviesraad Internationale Vraagstukken van de Nederlandse overheid.

(Scheveningen, 1940) is een sociaal en maatschappelijk betrokken econoom en voormalig minister en Tweede Kamerlid voor de PvdA, die zich tijdens een groot aantal leidende posities bij internationale en VN-organisaties sterk heeft gemaakt voor vrede en voor bestrijding van armoede in de wereld. Pronk was minister van Ontwikkelingssamenwerking in de kabinetten Den Uyl, Lubbers III, Kok I en Kok II. Voor de Verenigde Naties was hij onder meer vice-secretaris-generaal van UNCTAD, hoofd van de VN-vredesmissie in Soedan en voorzitter van de VN-conferentie over klimaatverandering. Hij is emeritus professor theorie en praktijk van internationale ontwikkeling aan het International Institute of Social Studies. Jan Pronk is bestuurslid van Writers Unlimited.

(Gambia, 1964) kreeg cultuur met de paplepel ingegoten: reeds vanaf zijn vijfde volgde hij de opleiding tot koraspeler. Hij is een echte ‘jalli’ (griot), d.w.z. iemand die de geschiedenis door middel van zang en muziek doorgeeft. De Fiscoband, door hem opgericht in 1993, was een van de eerste groepen die de kora combineerde met westerse instrumenten. Vanaf 1996 woont Lamin Kutayeh in Nederland en hij trad met zijn Jalliya Ensemble op op vele festivals en vele podia, zoals het Concertgebouw, Tivoli Vredenburg, Melkweg, Philips Centrum en de Schiecentrale. Later richtte hij ook succesvolle ensembles op met de namen Jalliyabaa en KoraFusion, waarmee hij veelvuldig samenwerkt met musici uit allerlei disciplines. Sinds 2000 geeft hij korales op het Conservatorium van Amsterdam.