(België, 1971) is auteur, historicus en archeoloog, bekend om zijn veelzijdige bijdragen aan de literatuur en het intellectuele discours. Hij is momenteel Denker der Nederlanden. Bij zijn aanstelling verscheen De wereld en de aarde (2025) waarin hij een grensverleggend voorstel doet om ons denken – en onze politiek – radicaal te verbreden. Want het grootste veiligheidsvraagstuk van onze tijd is niet de wereld met onderlinge conflicten, maar de aarde die meer en meer ontregeld raakt. Zijn oeuvre bestrijkt een scala aan genres, waaronder historische non-fictie, poëzie en theater. Tot zijn bekendste werken behoren Congo (2010), over de verbijsterende geschiedenis van het land, en Revolusi (2020) dat de onafhankelijkheidstrijd van Indonesië met de verhalen van ooggetuigen in een mondiaal perspectief plaatst. Naast zijn literaire werk staat Van Reybrouck bekend als 'een van de toonaangevende intellectuelen van Europa' (Tagesspiegel), wiens ideeën betrekking hebben op thema's als democratie, klimaat en kolonialisme. Hij publiceert regelmatig opiniestukken in internationale publicaties. 

Bekijk de website van David Van Reybrouck
Instagram: @david.vanreybrouck

is geboren in Nigeria. Hij was daar docent en journalist, en verhuisde naar Engeland, waar hij African Writing Fellow werd bij de Universiteit van East Anglia. In 2002 publiceerde hij zijn eerste roman, Waiting for an Angel. Met zijn werk kreeg hij vele prijzen, zoals de Cain Prize in 2001, en de Commonwealth Writers Prize in 2003. In 2005/2006 werd hij de Chinua Achebe Fellow bij het Bard College in New York. In 2006 was hij co-redacteur van de British Council's anthology, New Writing 14. Voor zijn tweede roman, Measuring Time, kreeg hij de Virginia Library Foundation Fiction Award in 2008. Zijn derde roman, Oil on Water, kwam uit in de V.S. in 2011. Zijn anthologie The Granta Book of the African Short Story verscheen in september 2011. Habila doceert Creative Writing aan de George Mason Universiteut in Fairfax, Virginia, waar hij woont met zijn vrouw en drie kinderen.

(Zimbabwe, 1971) debuteerde in 2009 succesvol met de verhalenbundel An Elegy for Easterly (De Danskampioen). Daarna volgden haar eerste roman The Book of Memory (2015) en een tweede verhalenbundel in 2016, Rotten Row. Out of Darkness, Shining Light, haar nieuwste boek (de Nederlandse vertaling Vanuit het duister stralend licht verschijnt januari 2020), verhaalt over de hachelijke, maandenlange tocht die 69 arbeiders in 1873 maakten om het lichaam van ontdekkingsreiziger David Livingstone van midden-Afrika naar de kust van Zanzibar te brengen, waar het uiteindelijk in Engeland wordt begraven. “Ik schrijf de geschiedenis van de zwarte mensen in Zimbabwe, zij waarover nooit wordt gepraat.” Gappah studeerde rechten in Zimbabwe en Cambridge, werkte als advocaat en woont in Berlijn als artist in residence. Ze ontving vele internationale prijzen voor haar werk.

(Irak, 1971) ontvluchtte zijn land in 1998 na een studie bouwkunde, kreeg asiel in Nederland en kon zich hier in 2007 legaal vestigen. Inmiddels zijn er dichtbundels, romans, waaronder Dorstige rivier (2008), en boeken met columns van hem verschenen. Hij ontving in 2000 de El Hizjra-literatuurprijs en in 2011 de Literatuurprijs van de Europese Unie. In 2013 verscheen 'Liever niet', antwoordt de liefde, een bundel met verrassende liefdeslyriek. In zijn roman Hoe ik talent voor het leven kreeg vertelt hij over zijn ervaringen tijdens zijn periode als asielzoeker in Nederland en is net in het Engels verschenen als Two Blankets, Three Sheets. Zijn gedichtenbundel Koelkastlicht (2016) kreeg een VSB Poëzieprijs-nominatie. Al Galidi publiceerde in 2017 het verhalenboek Duizend-en-een-nachtmerries en in 2018 de dichtbundel Neem de titel serieus. In februari 2020 verschijnt zijn nieuwste boek Holland.

(Aruba, 1954) studeerde biologie in Nederland en rechten in Aruba. Hij is thans conrector op de Havo/VWO school Colegio Arubano. Hij debuteerde in 1988 met de verhalenbundel Cetilalma y otro cuentanan arubiano bij de Arubaanse uitgeverij Editorial Charuba. Vervolgens publiceerde hij door middel van het ‘printing on demand’ systeem de verhalenbundels E biento di atardi y otro cuentanan Arubiano (1998), Un anochi y otro cuentanan Arubiano (2005), E barbulet preto y otro cuentanan Arubiano (2007) en 13 cuenta (2012). Gabilan (2009)is zijn eerste dichtbundel.

(Aruba 1935) was al op jonge leeftijd een geboren vertelster van verhalen en dichteres, zowel voor de radio als op papier. Ook schreef ze voor kinderen in het tijdschrift Chabalito. In 1981 ontving ze de eerste prijs in de verhalenwedstrijd Conta mi un cuenta met het verhaal ‘Bruid di Sonrisa’. In 2008 verschenen vijf religieuze gedichten in de kerkelijke jubileum bundel Gotanan di Dios. De bundel Un rat’i ora cu Tanta Dora (2011) bevat in een klein veertigtal verhalen herinneringen aan oude folkloristische en culturele gebruiken van het eiland van haar jeugd en een aantal gedichten als toegift.

(Aruba, 1954) boeit het publiek en haar luisteraars met haar warme stem. Al heel jong zong ze met Kerstmis in haar wijk Companashi (Oranjestad) de typische Aguinaldos waarmee muziekgroepen aan het einde van het jaar rondtrekken. Op 17 jarige leeftijd maakte ze haar debuut in shows van Arubaanse hotels. Haar behoefte om te groeien leidde ertoe dat ze steeds buitenlandse artiesten die Aruba bezochten benaderde om haar zangtechnieken te leren. Geheel vrijwillig namen deze artiesten de tijd om Sharon de kneepjes te leren over zang, optreden en “stage performance”. Deze welkome ondersteuning van professionelen nam ze zeer ter harte, en vandaag staat zij zelf jong talent bij met haar kennis en advies. Sharon Rose is op diverse eilanden in het Caribisch gebied opgetreden, maar ook in Nederland, verschillende Latijns-Amerikaanse landen en de Verenigde staten heeft ze met succes opgetreden. Op Aruba was zij in 1972 de eerste vrouw die meedeed met het “Festival di Tumba”. Daarmee opende ze de weg voor andere zangeressen in dit festival, waarin tot dan uitsluitend mannen optraden. Gedurende haar loopbaan heeft Sharon Rose verschillende prijzen en erkenningen gekregen. Door middel van gospels wil zij God danken voor de gave van haar stem.

(Aruba) is bibliothecaris. Na zijn afstuderen aan de Bibliotheek- en Documentatie Academie te Tilburg in 1975 is hij naar Aruba teruggekeerd. Hij was onder anderen werkzaam bij de Biblioteca Nacional Aruba, het het Bureau Interne Diensten en was docent en cursusleider op het gebied van bibliotheken en archief. Hij was mede-oprichter en voorzitter van de Fundacion Arubano pa Lectura Papia y Adapta (Arubaanse stichting voor gesproken en aangepaste lectuurvoorziening).

groeide op in een creatief nest, als dochter van de bekende Arubaanse schrijver Nydia Ecury. Ze is schrijver, vertaler, performing poet, verhalenverteller, internationaal meertalige stem-artiest, fotograaf, illustrator en grafisch ontwerper. Haar eerste gedicht schreef ze toen ze vier jaar was. Caresse schrijft, vertelt en draagt voor in het Papiamento, Engels, Nederlands en Spaans. Ze schreef en regisseerde verscheidene multidisciplinaire en meertalige toneelstukken, zoals 'Sirena', 'Transparencia' Silence of Soul', 'Hende cu Hende’, 'Formando Nos' en 'Volcan' and ze maakt 'SoulPaintings'. Caresse laat zich vooral inspireren door het goddelijke en zet haar creatieve talent in om universele schoonheid door te geven. Hoewel niet verbonden aan religie, is haar favoriete gedicht en levensfilosofie “Obada” toegewijd aan God. Later werd dit bekend als het lied “Scochi” op haar eerste CD, die werd geproduceerd door Wally Warning. Zekreeg de opdracht om haar poëzie uit te geven in de bundel 'Chang’é' als een nationaal cadeau aan de vertrekkende premier van Nederland, Jan Peter Balkenende. Ze is de oprichter van United Artists of Aruba en United Artists of Curacao, een uitgeverij en marketing-ondersteuningsorganisatie voor kunstenaars.

(Herten, Nederland, 1939) woont al sinds 1962 op Aruba. Hij was werkzaam in het onderwijs en ervaart het eiland als zijn tweede vaderland. Hij is een boeiende verteller, waarbij het traditionele en het moderne eiland Aruba vaak centraal staat. De vier tot nu toe verschenen romans van de auteur zijn ‘Tranen om de ara’ (1998), ‘Eilandzigeuner’ (2000), ‘De roep van de troepiaal’ (2004) en ‘Devah’ (2010). Naast dit werk voor volwassen lezers publiceerde hij ook jeugdliteratuur. In het najaar van 2012 zal een bundel met Arubaanse verhalen verschijnen met als titel ‘Onder de watapana’.

(Aruba) is geboren in een muzikale familie en kwam daardoor heel snel in aanraking met de muziek. Geïnspireerd door haar ouders zong ze al heel jong in de kerk. Op veertienjarige leeftijd was ze het jongste lid van het bekende koor “Vivons en Chantant” onder leiding van de bekende Arubaanse tenor Rufo Odor. Na haar studie in Nederland keerde ze terug naar Aruba waar ze het zingen weer oppakte. In 1997 studeerde ze zang op de Skol di Musica Rufo Wever onder leiding van de Arubaanse sopraan Tica Giel. Twee jaar later, in 1999, werd ze lid van het koor Ars Nova dat gedirigeerd werd door mevr. Mayra Kock-Garrido, die haar verder opleidde tot amateur solist. Elisabeth trad in diverse concerten op en gaf solopresentaties op religieuze, sociale en culturele evenementen op het eiland. Als lid van het Ars Nova koor heeft ze deel genomen aan een aantal internationale koorevenementen die plaatsvonden in Nederland, Cuba, Spanje en Colombia.

(Aruba) is musicus en doceert aan de muziekschool Scol di Musica Rufo Wever. Hij speelt gitaar, cuarta, mandoline en viool. Hij is gitarist van het koor Ars Nova. Ryan Maduro zal de zangeressen Elisabeth Pope en Sharon Rose begeleiden in het Crusa Lama festival.