Codes

Hoekjes heten ze bij ons, ezelsoren. ‘Zo, jij hebt veel hoekjes omgevouwen!’ wil zoveel zeggen als: ‘Nou, dat is zo te zien een goed boek?’ Mijn geliefde is ermee begonnen, lang voor ik hem leerde kennen. Op een dag ontdekte ik dat zijn boeken gecodeerde oordelen bevatten: hun kaarsrechte en bij voorkeur niet-verkleurde ruggen met nul rimpels suggereerden ongelezenheid, maar als je er een van de plank trok bleek het boekblok een boodschap in ezelsorenmorse.

Inmiddels gebruik ik ze ook, deze tekens/geheugensteuntjes. Al moet je, om de code later te ontcijferen, de bladzijde wel helemaal lezen om erachter te komen waaraan die het ezelsoor te danken had: was het een origineel beeld? Een scherpe dialoog? Een treffende karakterbeschrijving?

Soms proberen we te raden wat de ander een hoekje deed omvouwen. Soms draai ik het om, soms is het boek zo slecht dat juist bladzijden met clichés en brakke zinnen hoekjes verdienen. De code mag ook weer niet te makkelijk te kraken zijn.

Door Jet Steinz