Roos Laan

(1992) is grafisch ontwerper in Den Haag waar ze in 2014 afstudeerde aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten. In haar werk gebruikt ze vaak talige elementen om een boodschap over te brengen. Samen dichten, haar afstudeerproject, is een poëziemachine waarbij mens en computer elkaar kunnen versterken. De gebruiker typt een kort verhaal, en met de woorden uit dat verhaal maakt de machine vervolgens een gedicht. In dat gegenereerde gedicht kunnen weer keuzes gemaakt worden door op woorden te klikken. Zo ontstaat er een gedicht dat de gebruiker niet zonder computer en de computer niet zonder deze specifieke gebruiker had kunnen schrijven. Als de gebruiker tevreden is, kan hij of zij het gedicht printen, meenemen en zo met anderen delen.