Julien Ignacio

(Boxtel, 1969) reist na zijn studie literatuurwetenschap vier jaar door Azië, Australië, West-Afrika, de Cariben (waar op Aruba zijn roots liggen), Zuid-Amerika en het Midden-Oosten. Hij publiceert theaterteksten, columns en korte verhalen. In 2008 ontvangt hij de El Hizjra Literatuurprijs voor zijn theatertekst Hotel Atlantis. Hij is mede-oprichter van theatergroep tgDakota, vijf jaar redactielid van het literaire tijdschrift Tirade en bestuurslid van de Werkgroep Caraïbische Letteren. In 2018 komt zijn debuutroman Kus uit, een indringend en poëtisch geschreven vader-zoon verhaal. In 2022 verschijnt de bundel Dat wij zongen, een bloemlezing van Caraïbische verhalen en essays samengesteld door Ignacio en collega-schrijver Raoul de Jong. Zijn tweede roman Goudjakhals (2023) omvat een kralenketting van historische en sci-fi migrantenverhalen die zich afspelen op Aruba en Curaçao, Beiroet en Teheran, Lesbos en Amsterdam.