Harry Mulisch

(1927) behoort tot de belangrijkste schrijvers van het naoorlogse Nederland. Hij heeft meer dan vijftien romans geschreven, waaronder Archibald Strohalm (1952), Het stenen bruidsbed (1959), Bericht aan de rattenkoning (1966), Twee vrouwen (1975), De aanslag (1982), De ontdekking van de hemel (1992) en Siegfried (2001). Daarnaast heeft hij poëzie, korte verhalen, essays en toneelstukken gepubliceerd. Voor de Ontdekking van de hemel ontving hij in 1993 de Multatuliprijs. In 1995 ontving hij de Prijs der Nederlandse Letteren. In 2007 kreeg hij een eredoctoraat aan de Universiteit van Amsterdam. Mulisch heeft in de loop van zijn leven talrijke andere prijzen en onderscheidingen gekregen. Vier van zijn romans zijn verfilmd en zijn werk is in dertig talen vertaald. De Tweede Wereldoorlog, die hij als zoon van een joodse moeder en een Duitse vader beleefde, heeft hem diepgaand gevormd en stof geleverd voor een groot deel van zijn oeuvre.