Djuwa Mroivili

(Amsterdam, 1998) is een Comorees-Nederlandse multidisciplinaire kunstenaar, afro-hair inspirator, fangirl, curator en researcher. Hoewel ze is geschoold als klassiek pianist, en concerten deel uitmaken van haar werkpraktijk (zowel solo als in samenwerking met anderen), experimenteert ze ook met andere formats van performances waarin muziek een rol speelt. De performances die ze ontwikkelt zijn vaak maatschappijkritisch; op het podium stelt Mroivili zich vervolgens op als storyteller, die muziek, woorden, beeld en lichaam gebruikt om haar verhalen te vertellen. Mroivili heeft een grote liefde voor werken van Zwarte componisten uit de eerste helft van de 20e eeuw in de VS, en voert ook regelmatig hun werken uit. Over haar activisme en artistieke praktijk maakte filmmaker Naomi White de NTR-documentaire Als ik zelf de zon ben (2023, te bekijken via 2Doc, genomineerd voor een Gouden Kalf). In 2024 verscheen Mroivili’s debuutalbum Adoration, dat zij met contrabassist James Oesi opnam.