In 1993 vestigde schrijver Jan Brokken zich op Curaçao. Hij huurde een huis waarin een piano stond, speelde de eerste avond enkele mazurka’s van Chopin en werd de volgende morgen door de buurman in de armen gesloten. "Ik hoorde u gisteren piano spelen en u speelde onze muziek." Dat was het begin van een fascinatie. Hij reisde van Curaçao naar Aruba, Cuba, Martinique, Guadeloupe en Trinidad, en trof overal dezelfde muziekpatronen aan. Hij nam een schat aan verhalen en anekdotes van eigenzinnige muzikanten mee. In Waarom elf Antillianen knielden voor het hart van Chopin, het nieuwe boek van Jan Brokken, belicht hij anderhalve eeuw Caraïbische muziek. 'In de Antilliaanse muziek', schrijft hij, 'vond ik waarnaar ik in mijn reisverhalen zoek: hoe culturen in elkaar overgaan.' Met deze muziek als leidraad geeft Jan Brokken een uniek inzicht in de Antilliaanse geschiedenis, levenswijze en mentaliteit. Bij Winternachten vertelde Jan Brokken zijn verhaal en speelde het kwartet Konjunto Antyano de muziek waarover hij sprak, onder leiding van Randal Corsen. Nederlandstalig.