Thomas Möhlmann

(1975) toont in zijn dichtwerk zijn fascinatie voor het onbekende en ongrijpbare. De titel van zijn debuutbundel De vloeibare jongen (2005) is wat dat betreft veelzeggend. Niets is wat het lijkt, personages vloeien in elkaar over, een jongen lost op in water en spoelt weg met de rivier. Ook in zijn tweede bundel Kranen open (2009), laat Möhlmann zijn fantasie de vrije loop. Opvallend is dat zinswendingen of motieven van het ene gedicht soms woordelijk terugkeren in een ander gedicht. Möhlmann studeerde Nederlands, organiseerde programma’s in literair theater Perdu en was een van de oprichters van het poëzietijdschrift Zanzibar en de literatuursite www.literairnedeland.nl. Hij werkt momenteel als beleidsmedewerker poëzie bij het Nederlands Letterenfonds en is redacteur van het poëzietijdschrift Awater. Möhlmann stelde diverse bloemlezingen samen met werk van andere dichters, zoals Dit zijn de daden waar ik mens voor was – De mooiste gedichten van Martinus Nijhoff (2008). Bij Van Gennep verscheen in 2007 de bundel Geboorte in meer dan 50 gedichten.